9 april 2010
VanwegeTommy's 'sloopgedrag' als hij los rondloopt op de bovenverdiepinghebben we deze week her en der sloten aangebracht op diverse deuren.
Vanmorgenging ik hem ophalen en ontspon zich het volgende gesprek:
"Mamma?Tommy kan niet slaapkamerdeur openkrijgen!"
"Onee, jongen? Dat kan wel kloppen, ja!"
"Tommykan ook niet badkamerdeur openkrijgen!"
"Datgeloof ik meteen, ja!"
"EnTommy kan ook niet klerenkast openkrijgen!"
"Inderdaad,en dat was ook de bedoeling! Mamma was het een beetje zat om steedsjouw rommel op te moeten ruimen, dus we hebben de deuren op slotgedaan."
"Hmm….ook niet leuk!" Hijhad dus afgelopen week onder meer de badkamer 'gepoetst' (waarbij eentube tandpasta en een halve fles appeltjesbadschuim nodig waren),pappa's toch niet voldoende verstopte reistas op de slaapkameruitgepakt (ik betrapte hem toen hij zich zat te 'scheren' met eenheus scheermesje!) en meerdere keren zijn kledingkast vollediguitgepakt. En dan heb ik het er nog niet over dat hij het hor uit hetraam had gesloopt, het raam wijd open had geduwd en vervolgens op devensterbank ging staan…

29 August 2010 at 20:12
Hoi pauline je bent dus echt niet de eerste met een kind in de vensterbank brrrr das schrikken he?? me schoonzus en me zus is het zelfde overkomen met een zoon en een dochter die rustig het raam openden en lekker in de vensterbank stonden uit te waaien, ook daar de schrik van het leven zo zie je maar dat je ze geen seconde uit het oog mag verliezen…
Liefs Hannie